Naar schatting kwamen er 3720 mensen om als resultaat van het conflict in Noord Ierland.
Deze film is fictie, geïnspireerd door mannen, die het litteken dragen
van één van deze moorden.
Voordat ik begin te praten over de man die ik geworden ben,
moet je eerst weten hoe ik was.
Ik was 14 toen ik me bij de Tartan Gangs voegde
en ik was 15 toen ik bij de UVF ging, de Ulster Volunteer Force.
Gedurende die tijd, vergeet dat niet, waren er rellen in de straten,
elke week, elke dag benzine bommen en dat was alleen maar in ons dorp.
Als je thuis kwam en de tv aanzette, zag je dat het ook in andere dorpen zo was.
En het was net alsof we belegerd werden.
Vaders en broers van vrienden stierven op straat.
En het gevoel was, dat we allemaal iets moesten doen.
We zitten hier allemaal samen in en we moeten allemaal iets doen.
En bij de nachtelijke beschietingen in Belfast, zijn er nog drie man erg ziek.
We praten ook met de Fianna Fail Party over hun verandering van aanpak in Noord Ierland,
De Republican Clubs Movement heeft hun vergaderingen opgeschort en heeft hun leden
gewaarschuwd om alert te zijn
na de aanvallen van afgelopen nacht op hun leden.
Ondanks de vele schietpartijen, is er maar één man omgekomen.
In een ander incident werd een 22 jaar oude...
Kom op, kom op, kom op.
Kom op, mam!
Buk je!
Wacht...
Rennen!
Alles goed jongen? - Hoi, Jim.
Alles goed?
Hallo, pap.
Hoi, Jim. Ben je klaar voor de thee? - Bedankt mam.
Ga maar zitten, dan breng ik het zo bij je.
Hallo, Jim, Chrissie zoekt je.
Hij vroeg of je nog uit ging. - Ik heb hem al gebeld.
Eén, twee, drie, vier, vijf, zes, zeven,
acht, negen, tien.
Oké.
Eén, twee, drie!
Kom op! Ik ben bezig! Ze komen zo. - Dat weet ik!
Ze hebben een paar bolletjes voor ons achter gelaten.
We hebben vier verdomde bolletjes!
Wat voor bolletjes? Geglazuurd. Welke kleur? Roze.
Roze! Hoe wisten ze dat?
Gaat het, Stuart? - Het gaat. Ik ben zo bij je.
Gaat het wel, Mr Little, Mrs Little?
Hallo, Stuart. - Hallo.
Hij leeft nog steeds, hé?
Ik vind die vent goed.
Ja, hij is niet slecht.
Oké. Ik zie je later.
Niet drinken. - Nee, mam. Ze schenken geen drank in de hop.
Natuurlijk, hij drinkt alleen limonade, Mrs Little, maakt u zich maar geen zorgen.
Nog een prettige avond.
Is Sammy langs geweest? - Ja, het zit allemaal in de tas.
Dus, wat gaan we doen? - Ik vertel het je in de auto.
39, 40, 41, 42, 43, 44...
45, 46, 47, 48... - Ga in huis.
Ja, mam. - Nu! - Ja, mam.
50, 51, 52, 53, 54, 55, 56
57, 58...
Ik zie je later, jongen. .. 60, 61... Oké, Joe... 62,
63, 64, 65, 66...
Oké jongens. Waar heb je deze vandaan? - De Windsor. - Loopt hij goed? - Ja, het gaat.
Craig's schuur.
Oké, Stuart, open de tas.
Hij wil dat we in zijn tuinen gaan graven.
Oké, dit staat er te gebeuren.
Je kent Colin, die op Castle's Yard werkt... - Ja, de metselaar?
De provincialen hebben hem gezegd dat als hij niet weg gaat, hij dood is.
Dus, ik heb de boodschap terug gestuurd,
"Als jullie niet weg gaan, word één van jullie vermoord. "
Ze hebben de terugtocht nog niet aangekondigd.
Dus, dit word ons eerste slachtoffer, jongens.
Ik heb tegen Sammy gezegd dat ik het wilde doen.
Hij zei dat hij nog even moest kijken of er vanavond nog iets anders gebeurde.
Hij kwam bij me terug en zei dat het oké was.
"De hit is voor jou," zei hij. Toen zei hij dat ik het wapen kon halen. - Waar weg?
Dat vraag je niet. - Laat eens zien, Alistair.
Ja, maak eens open. - Wat is het?
Het is een 38. Smith en Wesson. - Kon je geen automatische krijgen?
Nee Stuart, dit is beter dan een automaat, die lopen steeds vast.
Met deze... sta ik daar niet alleen maar te klikken,
alsof je daar staat met je lul in je hand. - Ja. Hoeveel patronen heb je?
Genoeg.
Hij vind ons dan vast goed omdat we de ' hit ' krijgen.
Hier heb ik om gevraagd, dus dat kunnen we maar beter wel zijn. - Wat zei hij?
Sammy, toen hij zei dat de' hit ' voor ons was?
Hij keek ons in de ogen, alsof hij trots op ons was.
Ik zeg je, dat was een goed gevoel. We lopen die bar nu als reuzen binnen, hé?
Daar kan ik niet op wachten.
We moeten het wel eerst doen.
Mag ik het vasthouden?
Wil je hem ook even aan ons geven?
Hé, laat ons eens zien.
Het is net James Bond, hé?
Krachtig hé? - Zeker weten.
Wie is het?
Griffin.
Griffin? - Hij was gewaarschuwd het terrein voor het eind van de week te verlaten.
Wacht even, Jim. Griffin.
Ja. Ik ken hem. Jazeker.
Albert Street, of niet?
Hij gaat toch van het terrein af, of niet? Hij gaat alleen verder.
Griffin, is dat zo? - Dat heb ik gehoord.
Je bedoelt een eigen zaak beginnen? - Ja, dat heb ik gehoord.
Wacht even, dat kan niet hier in Lurgan zijn.
Zeker niet twee zaken van Mason, in één stad?
Ze moeten met kerstmis operatief zijn.
Dat heb ik gehoord. - Hij is nu nog in Castle.
Dat is dan pech voor hem. - Ik ken zijn moeder.
Zij is onze gezelschapdame bij het diner van de vakschool.
Ik ken de vrouw die jij bedoelt, ik ken haar niet echt, maar ik weet wie je bedoelt.
Haar zuster Catherine werkt bij de bakker.
Is het haar zoon, die wij om moeten brengen? - Het is niet Albert Street.
Dat waren ze wel. Ik weet het zeker. - Dat is Hill Street.
Het is 37 Hill Street.
58, 59, 60, 61, 62,
63, 64, 65, 66, 67, 68...
Ga naar binnen, en doe wat je broer zegt. - Ja, papa.
.. 72, 73, 74, 75,
76, 77, 78,
79, 80, 81,
82, 83, 84...
Als we het gedaan hebben, verbranden we de auto en de spullen...
we bellen Sammy en gaan naar de Hop. We kijken wat rond, wat dansen en dan gaan we naar huis.
Laten we gaan.
37? Weet je het zeker?
Ja, links.
Het leger. Naar beneden.
Wat is er gebeurd?
Ze rijden voorbij.
Ga naar rechts. - Ze zagen dat ik links aangaf.
Ga dan links.
Rijd dan een rondje, Andy. We komen dan hier weer terug.
Verdomme. - Wat is er?
Het stoplicht staat op rood. - Waar zijn de jeeps?
Achter hen. - Wat?
En ze blijven in de auto? - Tot dusver.
Alistair, we moeten hier niet mee doorgaan. Laten we hier weggaan.
Wil jij hier weg? - Nee, niet doen.
Dan denkt Sammy dat wij bang zijn. - Doen ze iets?
Ze zitten daar alleen maar.
Verdomme, Alistair! - Blijf liggen.
We kunnen.
Speel jij golf?
Heb je mij niet zien spelen? - Speelde hij niet goed?
Ik had met jou moeten spelen. - Echt?
Ik heb al gescoord. Dat wordt een korte show.
123, 124.
Kom op, jongen. - Ik heb bijna mijn record. 128...
Ik heb al bijna een record! 128,
129, 130...
131, 132, 133, 134, 135, 136, 137...
Ik heb het gedaan. Ga.
En ze hebben een dochter van 14...
Laten we gaan.
Fijne avond. Gedraag je.
Hou op, mama. - Waarom heb je niets gedaan?
Jij hebt niets gedaan.
Jij had hem tegen kunnen houden, met een melkfles of zoiets.
Mama, hou alsjeblieft op.
Jij hebt hem vermoord.
- Nee.
Nee.
Nooit geweten, waarom dat schilderij van die kat daar was...
en die andere. Weet niet wat er daarmee is gebeurd.
Ik bedoel... - Wat, verdomme?
Sorry, wat zei je? - Wat?
Zei je net niet iets?
Was ik in mijzelf aan het praten?
Komt omdat ik goed zit. Er heeft al jaren niemand naast mij gezeten.
Eén op één. Verdomme.
Ik bedoel, verdomme.
Kun je omkeren? - Wil je dat ik omkeer?
Dat zou ik fijn vinden. - Ik denk dat je daar eerst naar toe moet.
Ik kan je terugbrengen als je daar bent geweest.
Ik eet liever mijn twee voeten op, dan dat jij mij daar naar toe brengt.
Jezus, ik bedoel...
Wil je dat ik hen bel? Ik kan ze bellen.
Nee, rij maar door. Doe je werk.
Ze zeiden dat ik je daar naar toe moest brengen.
En wat dan? Ik weet dat je mij daar naar toe moet brengen. Daarom ben je aan het rijden.
Ik bedoel, zei je dat je mij daar niet naar toe zou brengen?
Jij bedoelt, dat zij bedoelen, dat ik je daar niet naar toe zou brengen...
daarom moet jij mij daar naar toe brengen. Is het dat?
Zoiets.
Nee, jij rijd. Doe je werk.
Vind je het erg? - Ik wil jou geen problemen bezorgen.
Ik bedoel ik heb problemen, als jij ook problemen krijgt, komen we nooit terug.
De laatste die jij gedaan hebt, Alistair, de Kazakhs, sorry, nee, de Cossacks...
Kosovaren. - Kosovaren.
Ja, een Albanees, en Serviër.
Ja, die bedoel ik. - Dat is goed gegaan.
Lieten ze het aan het einde zien?
Dat klopt, ongeveer zes maanden geleden.
Ik keek er naar uit. - Ik heb het niet zelf gezien.
Ik was toen in Zuid Afrika.
Over de wereld zwerven, en over je gevoelens praten.
Een kaartje naar het Paradijs.
Om een man te vermoorden. Ik bedoel waar zou hij zijn zonder mij.
40 jaar in een fabriek in Lurgan eierdoosjes maken net zoals de rest van ons. Ja, hij niet.
Hij verdient zijn geld, door de Paus en de Koningin en de Dalai Lama...
hoe het voelt om een man te vermoorden. Hoe het voelt...
hoe ik lijd, de last die ik draag.
Waarom zou jij de vrouwen krijgen met pastelkleurige zonnebrillen...
en naar rozen ruikende parfum, die jou thee serveren, en wijn uit Chili...
zodat jij kan vertellen hoe het voelt, om drie kogels in mijn broers hoofd te stoppen...
12 jaar, voor gewapende roofoverval, lidmaatschap en moord.
Het spijt me.
Jij liet mij schrikken. - Wat denk je dat het met mij doet?
Ik zit dichter bij mezelf, dan jij.
Dus is dit weer één van jouw consult dingen, Alistair?
Nee. Nou ja, zo een beetje.
Het is een programma over vrede sluiten.
Die van mij in feite.
Ik moet de broer ontmoeten van de man die ik vermoord heb.
Gaan we daar nu naar toe? - Ja.
Heb jij hem nog niet ontmoet? - Nee.
Nee, niet sinds die dag.
Heb jij hier om gevraagd?
Dat is nooit aan mij geweest, Ray.
Ik heb het recht niet, om iets van hem te vragen.
Heeft hij jou gebeld, of...
Nee, de mensen van het programma, die hebben hem benaderd.
Mij daarna.
Ik zei dat ik bereid was, om te... Je weet wel.
Als hij een ontmoeting wil, dan ben ik bereid om hem te zien.
Ik doe alles om te...
Je weet wel, om te...
Heb je er voor in de gevangenis gezeten, Alistair? - Ja.
Ik wist niet wanneer ik vrijgelaten zou worden. Maar ik heb twaalf jaar vastgezeten.
Jij had hem tegen kunnen houden.
Waarom heb jij hem niet tegengehouden?
Jij had hem tegen kunnen houden.
Kun je stoppen?
Kan ik iets voor je halen?
Wil je wat water?
Hij was destijds maar een kleine jongen, weet je?
En ontmoet je alleen de broer?
Ja.
Ja, het is...
Zijn vader is acht maanden later gestorven.
Een hartaanval.
Een gebroken hart, zei de familie.
Zijn broer, Daniel, bij hem was het een overdosis.
Daarna is zijn moeder gestorven.
Dat gebeurt.
Dat gebeurt er vaak.
Met de familie, weet je.
Het is het gedeelte dat mensen niet begrijpen, zich niet realiseren.
Wat gebeurt er daarna.
Paddy Barns moet tevreden zijn met...
een bronzen medaille bij de Olympische Spelen...
nadat hij in de halve finale had verloren...
tegen de Chinese wereldkampioen, Zou Shiming.
De overwinning was veelomvattend, met 15- 0.
Gaat het?
Door gaan?
Ja.
Krijg jij goed betaald? - Het is niet slecht.
Denk jij er aan? Ja, waarom niet?
Het ziet er comfortabel uit.
Heb ik een rijbewijs nodig?
Er is altijd ergens een kink in de kabel, of niet?
Zij staart al 33 jaar naar mij. Weet je dat?
Hoe is het?
Dat jouw moeder jou al 33 jaar de schuld geeft.
Er gingen drie kogels in zijn hoofd. Dat weet je toch.
Weet je dat een andere een schilderij van een kat aan de muur heeft geraakt?
Ik heb dat schilderij niet gebroken, daar heb ik nooit de schuld van gekregen.
En als ik dat niet gedaan heb, dan heb ik ook mijn broer niet vermoord.
Ik heb hem niet vermoord, zoals zij zegt. Dat heb jij gedaan.
Jij arriveerde in de auto bij haar huis...
en jij schoot drie kogels in haar zoon zijn hoofd.
Er voor zorgde dat zij zo in de rouw was, en mij zo de schuld gaf.
Ik ben nu degene in de auto, die jou komt bezoeken.
Ik ben nu degene in de auto.
Is dit het? - Dit is het.
Ja, met Paul.
We komen er nu aan.
Ja dat is hij. Goed.
Jezus, kijk nu eens hier na.
Joe, hallo. Hoe is het met jou?
Goed.
Jij hebt het goed voor elkaar. Goed gedaan. - Ik zat alleen maar achterin.
Dit is David, Michael's assistent. - Leuk je te ontmoeten.
Kom mee naar binnen, dan zoeken we Michael op.
Het wordt geweldig. - Michael is hier, deze kant op. Hr. Griffin.
Hr. Griffin gaat het huis binnen.
Dit is een interessante trap. Je verwacht dat Bette Davis ieder moment naar beneden komt.
Ik zou hier in ieder geval zo in kunnen trekken.
Het is in ieder geval van u, voor één dag. We hebben boven een kamer voor u in orde gemaakt.
Maak kennis met de staf.
Joe, je kent Stephanie, of niet?
Ze hebben mij niet gezegd dat jij aangekomen bent, het is goed om jou te zien.
Het is ook goed om jou te zien. - John, de video technicus.
Leuk je te ontmoeten. - Martin, Camera.
Hier ben je, een volledig ingeschreven lid...
van de beroemde kring van slachtoffers van het leven.
'Man die verliefd is op apen, tweelingen die vastzitten met hun ballen...
'olifanten vrouwen die niet uit hun stoelen kunnen komen, en nu jij'.
Ik weet dat het allemaal een beetje je weet wel is...
maar het zijn allemaal geweldige mensen...
en ze hebben erg veel ervaring met dit soort dingen.
Fiona neemt je mee naar boven.
Deze kant op.
Heb je die arme oude broodrooster al uitgezocht? Toen we elkaar laatst...
aan de telefoon spraken, was je toen niet een broodrooster aan het uitzoeken?
Ja.
Daar zijn we dan.
Is het niet prachtig?
Mag ik roken? - Ja.
Daar op het balkon.
Wat kan ik voor je halen? Thee of koffie? - Thee zou lekker zijn.
Melk, suiker?
Ja, melk, twee suiker. Dank je. - Graag gedaan.
Hoe is het met je? - Het gaat goed met mij.
Bedankt dat je gekomen bent. - Dat is wel goed.
Hoe voel jij je? - Het gaat wel goed met mij.
Let iedereen op je? - Ja.
Goed. Ik weet dat het een moeilijke dag voor jou gaat worden.
Maar we zullen er alles aan doen wat we kunnen om er voor te zorgen dat, je weet wel...
dat het gaat zoals jij dat wilt. Dus als er iets is wat je nodig hebt, zijn er vragen...
is er iets waar jij je zorgen over maakt, houd ons dan tegen, we zijn er voor jou.
Het is dus heel belangrijk dat je ons laat weten als de dingen niet goed voelen.
Heeft Fiona jou de gegevens en zo laten zien? - Ja.
Goed.
Om jou in het kort te laten zien, hoe de dag gepland is...
je hebt tijd om het je hier gemakkelijk te maken.
Zorg je dat er iemand in het bed ligt voor mij.
Dan komt op gegeven moment er een meisje van de make up...
gewoon om een kleine beetje op jouw gezicht te smeren.
Soms laat de camera het gezicht glimmen. Ze heeft maar heel even nodig.
Dan als je klaar bent, nemen we een klein stukje op, opnames hier.
En dan, om 12 uur, als het goed voelt...
dan kunnen we naar beneden gaan, je hebt de kamer gezien, of niet?
Ja. - Goed.
Dus, op het tijdstip dat je hem echt ontmoet...
is het belangrijk om daar aan te denken, wij allemaal moeten daar aan denken...
wat we willen bereiken met dit programma. De waarheid.
Ja, ik weet wat je wilt.
Geef hem een hand, en dan kunnen we allemaal naar huis.
Het laatste wat ik wil doen, is jou in gebieden van jouw geest duwen, waar je niet wilt zijn.
Het is wel belangrijk voor ons om de emoties van dit alles te begrijpen.
Begrijp je wat ik zeg?
Ja, ik begrijp het. - Ik weet dat het moeilijk is.
Daarom wil ik daar niet op aandringen.
Maar ik wil wel dat jij eerlijk over jouw gevoelens bent.
Wat ik eigenlijk echt zeg, is dat ik wil dat jij gewoon jezelf bent.
Sorry. - Ja, ik kom er aan.
En weet je, het is voor ons allemaal een belangrijke dag hier.
Ik kan je niet zeggen hoe belangrijk ik denk dat het zal zijn, in termen van...
in termen van, wat het zal gaan doen.
Dit is de vraag waar we allemaal het antwoord op willen.
Waarheid, en vrede sluiten.
Wat staat er op het spel? Is het mogelijk?
Dat is het. Speech is klaar.
Handen geven kan ik doen, Michael. En ik kan het slachtoffer spelen.
Ik kan tegelijkertijd een hand geven en slachtoffer spelen.
Maar ik heb een besluit genomen.
Vrede sluiten? Je hebt geen idee.
Een hand geven? Omdat mijn broer vermoord is? En ik de schuld op mij genomen heb?
33 jaar. Wat denk je dat ik ben? Een lachertje?
Als iemand het verdient, om een mes in hem te krijgen, dat is het wel die klootzak.
Waarheid, en vrede sluiten?
Ik ga voor wraak.
Hallo, ik ben Vika. Joe. Hoe gaat het?
Uw thee. - Bedankt.
Ik ben 'de runner'. - 'De runner'?
Vindt u het erg, als ik daarbuiten een sigaretje rook?
Nee, natuurlijk mag je dat. Kom op.
Neem er één van mij. - Het is wel goed.
Jeetje, kom op. - Dank u.
Hier.
Dank u.
Jij blijft hier buiten bij mij, en rookt jouw sigaret.
Bedankt, maar ik...
Ik ben de ster van de show. Je moet doen wat ik zeg.
Ik ben toch gekomen om op u te passen. - Dat is geweldig.
ledereen zorgt voor mij. Ze maken zich zelfs zorgen over mijn broodrooster.
Jij bent 'een runner'? - Ja, dat betekent dat ik rondren...
en dat ik alles doe wat mij gezegd wordt.
Een onderdanig type dus? - Een onderdanig type?
Nee, 'runner' is beter. Dat vind ik leuker, 'runner'.
De jonge Fiona bezocht mij op een morgen, zomaar uit het niets.
Ze zei dat ze een onderzoeker was bij een programma dat heet 'Eén bij één.
Ze was helemaal chic en mooi, en haar stem...
en het weer doet altijd wel iets...
en iedere keer dat ze zich naar mij omdraait, lacht ze zo lieftallig.
Zou ze ook naar mij lachen als ik naast haar in de kroeg zat? Ze zou de politie bellen.
Dat zou ik doen. Ik liet haar het huis binnen...
en kijk nu eens waar ik mijzelf mee ingelaten heb.
Misschien is het goed dat u hier bent. - Ja, misschien wel.
Waar kom jij vandaan? - Vladivostok.
Vladivostok en Belfast? Heeft jouw familie altijd pech?
Ik vind het hier leuk. - Ik vind het leuk dat je hier bent.
Ik vind jou leuk. Dus ze zit in mijn keuken, en ze zegt...
dit is een belangrijk programma.
over mannen die de mannen geworden zijn, die ze nu zijn...
of die jij geworden bent, of zoiets, ik weet het niet.
Toen zei ze, het is meer over de man die jij zou kunnen worden.
Dat is wat wij allemaal opwindend vinden aan dit project. Dat zei ze.
Ze had dat licht in haar ogen, dat missionaris licht.
Dit is een programma over healing, zei ze. Het gaat over vrede sluiten.
Wat is dat, zei ik. Mensen die uit hun graf komen?
Nee, zij zei lachend. Dat is verrijzenis.
Wij willen dat jij de man ontmoet, die jouw broer vermoord heeft...
van aangezicht tot aangezicht.
Ik weet het niet. Het was niet zoals zij er uitzag, of hoe zij aan het praten was...
en ik luisterde niet echt, naar alles wat zij mij aan het vertellen was.
Het is gewoon dat...
zij toonde mij een beetje vriendelijkheid.
Nou, ik weet zeker... - Maar ik doe niet aan vriendelijkheid.
Ik haat vriendelijkheid. Ik laat dat niet naar binnen.
Ik liet dat binnen, maar daarna, nooit meer.
Het probleem met mij is, ik heb allemaal de verkeerde gevoelens.
Maar hij? Zijn gevoelens. Die zijn net goed, gewoon perfect.
Hij deed het in koele bloede. Maar kijk nu eens naar de man die hij geworden is.
Hoe is het om een man te vermoorden, vragen ze allemaal aan hem. Nou, je moet begrijpen...
en daar gaat hij weer. Vertelt over van alles en nog wat.
Maar petje af voor hem, hij heeft het voor elkaar.
Hij weet dat ze allemaal graag de moordenaar een hand willen geven.
En hij is heel goed met al die praatjes.
Is er iemand bij hem? Dat is belangrijk.
Wat hij jou ook vertelt, over zijn gevoelens hierover, hij zal erg kwaad zijn. Erg kwaad.
Die woede kan elke kant opgaan. Ja, dat begrijp ik.
Je moet klaar staan, om elk moment met filmen op te houden.
We stellen hier geen apen voor. - Nee, natuurlijk niet.
Ik weet dat jullie een programma moeten maken.
Maar wat hem overkomen is, moet eerst aan de beurt komen. - Absoluut.
Jullie moeten er voor zorgen, dat hem niets overkomt.
Hij kan voor eeuwig over 'vergeving' blijven praten.
Luister naar hem, zullen ze dan zeggen. Er is hoop in de wereld.
En weet je wat hij denkt? Hij denkt, goed jongen, doe dit klusje goed...
en dan heb ik nog 20 jaar salaris in het verschiet.
Ik kan de volgende 20 jaar praten over die dag van toen, en de dag van vandaag...
hoe ik tegenover de broer van mijn slachtoffer stond...
en hoe het de laatste akte was van mijn reis, op weg naar een geweldige verzoening...
en hoe luisteren naar mij de weg vooruit in het leven is, en BTW.
En met hun cheques in mijn zak, praat ik tot de minderwaardigen van deze wereld...
en ik zal hun genezen met mijn woorden...
en ik zal nooit meer in een eierdoos fabriek meer hoeven te werken.
Dus!
De man schoot mijn broer drie keer in zijn hoofd.
De man heeft het leven van Riley. Wat moet ik doen?
Geef ik hem een hand, of moet ik hem vermoorden?
Hem vermoorden zou niet goed voor hem zijn.
Wees daar maar zeker van. - Maar het zou ook niet goed voor u zijn.
Niet goed voor mij?
Mijn vijf minuten in de hemel?
Hoe kan dat nu niet goed voor mij zijn?
Joe, hallo. Is alles goed? - Ja, goed.
Ze zijn beneden nog even aan het filmen, dan zijn we klaar om te gaan, goed?
Mag Cathy binnenkomen, om er een klein beetje make up bij jou op te doen?
Goed. - Hallo, Joe. Ik ben Cathy.
Hoe is het met jou? Alles Goed? - Ja. - Geweldig.
Wil je hier gaan zitten?
Alsjeblieft.
Dat is mooi.
Dit is alleen om de glans van jouw huid er af te halen.
Glim ik?
Goed, Alistair, de camera draait, dus als jij er klaar voor bent.
Om voor mij te kunnen...
om te kunnen praten, over de man die ik geworden ben...
moeten jullie eerst weten, welke man ik was.
Ik was 14 toen ik bij 'de Tartan Gang' ging...
en ik was 15 toen ik bij 'de UVF' ging, de 'Ulster Volunteer Force'.
De situatie in die tijd...
er waren relletjes op straat. - Stoppen.
Sorry, Alistair, dat was heel goed, maar we vangen wat lawaai op.
Dat is echt heel goed.
Goed, kunnen we nog een keer beginnen?
We beginnen. - Als jij er klaar voor bent, Alistair.
Om te kunnen praten, over de man die ik geworden ben...
moeten jullie eerst weten, welke man ik was.
Ik was 14 toen ik bij de Tartan Gangs ging...
en ik was 15 toen ik bij de UVF ging.
Vergeet niet, dat er in die tijd, elke week relletjes op straat waren...
elke dag benzinebommen. En dat was alleen in onze stad.
Als je thuis kwam, en de tv aandeed...
kon je zien, dat het in elke andere stad ook gebeurde...
en het was net alsof wij belegerd werden.
Vaders, en broers van vrienden werden op straat vermoord...
en het gevoel was, dat we allemaal iets moesten doen.
We zitten hier allemaal samen in, en we moeten hier allemaal iets aan doen.
Hetgeen dat jullie moeten onthouden...
wat jullie moeten begrijpen, is de denkrichting.
Op het moment dat je ingeschreven bent bij de terreur, en je bij...
de organisatie aangesloten bent, de groep, sluit jouw geest zich af.
Het wordt alleen ons verhaal, dat belangrijk is.
Niet hun verhaal, de Katholieken.
Het zijn alleen mijn mensen die vermoord worden, en die lijden...
en waar gezorgd voor moet worden.
Katholieken die vermoord worden, dat komt niet bij je op.
Dus, toen ik naar Sammy ging, onze lokale commandant...
en tegen hem zei, dat ik een Katholieke man wilde vermoorden...
deed ik in mijn ogen niets verkeerds.
In mijn hoofd, was dat het gepaste, het eerlijke, het juiste om te doen.
En dus was het makkelijk.
Toen ik bij het huis kwam, was er een jongen op straat.
Ik verwachtte niet dat hij daar zou zijn, maar daar was hij.
Ik keek maar even naar hem, omdat ik een klusje moest doen.
Maar als ik had geweten, dat hij Jim zijn broer was...
had ik hem ook neergeschoten.
Het was de denkrichting.
Het was oog om oog, en misschien één meer. Waarom niet?
Zo was dat.
Ik was nog maar 17.
Ik heb mijn mensen zien vechten, sinds ik een kleine jongen was.
Je kiest de kant van je vrienden, als je een jongen bent...
maar we waren niet alleen stenen over de schutting aan het gooien...
we schoten met geweren.
Wat ik de mensen wil vertellen, wat de maatschappij moet doen...
is de mensen tegenhouden, op het punt waarop ze bij de groep gaan.
Omdat, als je bij dat punt bent, dan is het te laat.
Niemand houdt jou tegen. Niemand verandert jou van gedachten.
En als je er één keer in bent, dan zul je alles doen.
Je zult iedereen aan de andere kant vermoorden, omdat dit het juiste is om te doen.
Als jouw man bij de groep is gegaan, dan heeft de maatschappij hem verloren.
En wat hij moet horen...
zijn stemmen aan zijn eigen kant, die hem tegenhouden, voordat hij naar binnen gaat.
Er waren geen stemmen aan mijn kant. Niet aan mijn kant van de stad.
Niet op mijn grondstuk.
Niemand vertelde mij iets anders, dan dat moorden goed was.
Het was pas in de gevangenis, dat ik die andere stem hoorde.
En de Moslims nu, de kinderen van nu, zijn net als ik toen was.
Zij moeten nu die stemmen horen...
die hun gedachte tegenhoudt, dat moorden goed is.
Hun eigen mensen moeten nee zeggen.
Van hen moeten ze het horen.
Daar zou ik mijn geld opzetten...
om die stemmen te laten horen, in elke moskee in het land.
Toen ik thuiskwam, waren mijn moeder en vader tv aan het kijken...
en het kwam op het nieuws, dat de man die ik neergeschoten had, dood was.
Ik was zo opgewonden, dat ik niet kon wachten totdat ik gefeliciteerd werd.
Sammy zou op mijn deur komen kloppen.
Hij zou mij de straat op leiden...
en trots met mij de kroeg inlopen...
en iedereen zou opstaan, en applaudisseren. Voor mij.
Daar zou ik iedereen voor neergeschoten hebben.
En daarom praat ik nu tegen iedereen, die naar mij wil luisteren...
om te vertellen, dat ze jongens zoals mij tegen moeten houden met te denken...
dat een onschuldige en eerlijke man in het hoofd schieten iets goeds is.
Alistair, als hij binnenkomt, waar hoop jij dan op?
Wat ik moet doen, is eerlijk tegen hem zijn.
Dat is het moeilijkste. Maar dat heeft hij van mij nodig...
dat ik eerlijk tegen hem ben.
Stoppen.
Goed.
Fantastisch.
Dank je. Dat was perfect. - Ja.
Als hij in de kamer is, bij jou, denk jij dan...
ik bedoel, is het waarschijnlijk dat hij excuses wil van jou?
Hij wil niet horen dat het mij spijt, of dat ik om vergeving vraag.
Vredesluiten staat niet op de agenda. Dat heeft hij niet nodig.
Hij is hier gekomen, en ik ben hier gekomen, zodat hij mij kan confronteren.
Hallo, Joe. - Hier is hij.
Ik vroeg mij af, of ik een microfoon bij jou kon plaatsen?
Waar stop je die? - Zijn we klaar om te beginnen?
Ik moet alleen deze nog op doen. - Die kant wil ik niet.
Hoe voel jij je? - Ja, goed.
Als ik het nu hier instop? Is dat beter?
Dank je. - Weet jij het zeker?
Ja, goed. - Ik moet het hier alleen vastmaken.
Goed, dat is het. - Oké, goed. Dit gaan we doen.
Wat we nu gaan doen, we brengen jou naar beneden.
De cameraman gaat jou filmen, maar jij kijkt niet naar hem...
Ja, Joe?
Ik ga naar beneden, ja.
Als je die deur opendoet, en de kamer ingaat...
zorg ervoor dat je die deur helemaal open doet, en laat het open.
Goed? - Ja.
Wat de cameraman gaat doen, hij volgt jou de kamer in...
en iemand anders doet de deur achter hem dicht, goed?
Ja. - Duidelijk? - Ja.
Weet je het zeker? - Ja, ik weet het zeker.
Alsjeblieft.
Goed, we zijn klaar.
Stilte, alsjeblieft. We beginnen.
Joe, als je er klaar voor bent.
Stopen. - Wat? - Sorry, ik viel bijna.
Sorry, Joe. Die dingen gebeuren. Ik vrees dat we die opname echt nodig hebben.
Vind je het erg, dat nog een keer te doen...
die trap naar beneden komen. - Ja, goed.
Sorry, Joe. Dank je.
Goed jongens, laten we alles nog eens repeteren. Zodat alles goed is.
Dan gaan we nog een keer.
Mag ik een glas water, alsjeblieft?
Blijf bij hem.
Dus je let nog steeds op mij?
Ik wil alleen zeggen, dat ik hoop dat het goed gaat.
Maar hij lijkt mij een aardige man. - Wie?
Mr Little.
Heb je hem ontmoet? - Ja.
Waar? - In Belfast. Ik ben naar zijn huis gegaan.
Dat wist ik niet. - Ja, ik heb iets afgegeven.
Bij zijn huis? - Ja.
Ben je er binnen geweest? - Ja.
Waar was dat? - In de binnenstad.
Naast de snelweg. Bij de flats.
Het is een flat? - Ja, een flat.
Dus, hij heeft je binnengelaten? - Ik ben niet lang gebleven, ik...
Hoe zag het eruit?
Zijn flat? - Hoe zag het eruit?
Het was koud.
Leeg. - Leeg?
Niet echt een huis.
Geen gelukkig huis.
Is dat zo?
Ik vond het niet leuk.
Is hij alleen dan?
Ja. - Is dat zo. Maar jij mocht hem wel?
Ja.
Waar hebben jullie over gesproken?
Hier over.
Deze ontmoeting. - Wat heeft hij gezegd?
Hij maakte er zich zorgen over. - Dat geloof ik graag.
Hij maakte zich zorgen om u.
Joe, klaar, als jij ook zover bent. - Goed.
Wat...
Mag ik mijn sigaret even oproken?
Ja, goed.
Zorgen om mij? Wat bedoel je, hij maakte zich zorgen om mij?
Hij zei dat het waarschijnlijk te pijnlijk voor je zou zijn.
Zei hij dat? Te pijnlijk?
Ja, te moeilijk voor jou. - Pijnlijk of moeilijk?
Hij heeft het allebei gezegd. - Is dat zo?
Hoe zit dat met hem? Wat heeft hij over zichzelf gezegd?
Hij heeft het niet over zichzelf gehad.
Maar hij zag er erg triest uit.
Triest?
Ik weet het niet, maar...
Ik ken hem niet zo goed, maar zo kwam hij op mij over.
Alsof hij zichzelf niet vergeven kan, voor wat hij jou aangedaan heeft.
Er bestaat een uitdrukking, hoe zeg je dat...
een gebroken man.
Een gebroken man.
Dus het is goed. Het is goed dat je hem ontmoet.
Denk ik.
Als jij ook zover bent, Joe?
Goed?
Als jij zover bent.
Ik moet hier een einde aan maken.
Alles oké?
Joe?
Alles oké?
Ja.
Ben je klaar?
Ja.
Joe, een klein beetje hier nog.
Zo is het goed.
Mooi zo.
Stilte alsjeblieft!
Komt eraan.
Goed Joe, als jij zover bent.
Joe, als jij er klaar voor bent.
Joe?
Gaat alles wel goed?
Wil je even zitten?
Ik wil die camera's daar niet hebben.
Ik weet dat het even wennen moet... - Je moet het weglaten.
Even over die camera... - Niks mee te maken!
Waarom praten we er niet even over? - We hoeven nergens over te praten...
ik hoef geen camera in mijn gezicht als ik met die man in gesprek ben!
We hadden een overeenkomst... - Maakt niet uit wat we overeengekomen zijn.
Ik versta je wel, maar er moet een camera aanwezig zijn.
Zou u Stephanie, nog even willen spreken?
Joe, ze hebben toch even nodig alles op te zetten...
waarom gaan we niet even naar boven, even...
Ik ben boven geweest, beneden geweest, ik ben geen show pony!
Ik wil hem ontmoeten, ik zal hem ook ontmoeten maar niet met een camera.
Ik begrijp dat wel, Joe, maar wat ik denk...
Joe, wat we wel kunnen doen is... - Nee!
Joe!
Al 33 jaar leeft dat jongentje in zijn hoofd, staat daar...
starend naar mij, tegen mij opkijken. Nooit van mijn zijde wijken.
Nooit weggegaan.
Elke morgen stond hij op mij te wachten...
en ik weet dat hij er altijd zijn zal.
Ik weet niet meer zo goed wat ik doen moet.
Hoe ik hier mee omgaan moet.
Ik heb het gevoel dat ik op het einde van mijn kunnen zit.
Tijd heelt alle wonden, zeggen ze.
Wat iedereen over alles zegt.
Met de jaren is het zwaarder geworden.
Waarom vertellen ze je dat niet. Niemand die je dat vertelt.
Kan ik iets voor je halen?
Waarom denk jij dat hij niet binnen gekomen is?
Te bang?
Je denkt dat hij me wel echt graag ontmoeten wil?
Volgens mij wilde hij jou vermoorden.
Sorry, ik moet gaan.
Schuldig als ik lach.
Schuldig als ik drink.
Schuldig als ik vergeet.
Hoe ik elke dag weer doorkom.
Wat te doen.
Ik word wakker, ik ga ervandoor...
Maar waar naar toe?
Hij is altijd daar...
in mijn hoofd.
En ik weet niet waar ik heen moet.
Waar je jezelf plaatsen moet na dit alles.
Het zal voor iedereen wel hetzelfde zijn.
Sommigen hebben wel antwoorden gevonden.
Hij heeft in zijn tijd een aantal katholieken gedood.
En nu dood hij zijn eigen.
Eén of ander beschermings ding, om de status onder controle te houden.
Vrij gelaten na het goede vrijdag verdrag, zit hij nu weer op de top van zijn kunnen.
Voluit leven, zoals hij dat altijd gedaan heeft...
met zijn maten die zijn rug dekken...
ademend in de geur van overwinning.
Als ik toen met hem mee gegaan was, toen ja tegen hem gezegd had.
Dat was toen alles, gewoon zeggen dat ik mee deed.
Ik weet dat dit niet mijn antwoord is...
maar wat is het dan wel, weet jij het?
Ik kom in vergaderruimtes over de hele wereld...
ik help mannen om te gaan met dat wat ze hun vrouw aangedaan hebben...
een kind, een vreemdeling, een buurman...
hoe ze om moeten gaan met hun gewelddadig gedrag, dat zit...
altijd binnen in ons.
Maar ik kan mezelf niet helpen.
Soms denk ik dat deze predikant gewoon de man is die ik geworden ben...
zodat ik oneerlijk door het leven kan.
De volgende halte is Lurgan.
Tommy!
Jongens.
Hoe gaat het? - Ja, wel goed.
Tommy!
Een verassing jou hier te zien.
Kun je dit voor mij aan Joe Griffin geven?
Hoe gaat het met Tommy? - Oké.
Ja.
Verwacht hij het? - Nee.
Misschien wil hij het niet hebben, maar ik zal ervoor zorgen dat hij het krijgt.
Dat zou ik op prijs stellen.
Bedankt.
Zwarte thee graag. - Geen probleem.
Hoi, Liam.
Van wie is dit? - Sean.
Wat zit erin?
Een brief.
Mag ik nu gaan?
Wat zei je? - Of ik nu gaan kan?
Neem jij de meiden mee, Joe?
De meiden? - Marion's.
Je zei dat je dat doen zou. - Marion's.
Oh ja! Ja, ik neem ze mee.
Ze zijn klaar, ze wachten tot ze kunnen vertrekken.
Wat is er? Wat is er aan de hand? - Little komt terug...
hij wil met mij afspreken. - Jij gaat niks met hem afspreken.
Je gaat hem niet bellen! - Ik zal hem vermoorden, niet bellen.
Misschien wil hij er wel een punt achter zetten.
Dat had ik drie weken geleden moeten doen. - Laat Sean dat doen dan.
Jij doet niets. - Jij gaat niet naar hem toe.
Ik zal mijn vijf minuten met hem hebben!
Kom op, man.
Genoeg.
Ik ga naar Belfast en je zult me niet weer terug zien...
dus zal ik je alles vertellen wat er gebeurd is.
Ons was verteld dat een Protestantse arbeider bedreigd was...
dat als hij het erf niet zou verlaten, dat hij dan neergeschoten werd.
Ik vroeg wie van de katholieken daar werkte...
iemand zei Jim Griffin.
Ik zei, zeg tegen hem als hij niet weggaat, dan schiet ik hem neer.
Ik wist dat hij toch wel weg gaan zou, maar het maakte geen verschil.
Het was mijn beslissing. Ik was klaar voor alles en iedereen.
Ik wilde iemand zijn.
Ik wilde die bar inlopen als een man.
Met zeven mijls passen...
en het applaus horen van de enige mensen die me toen iets deden.
Ik hoorde het en het was fijn.
Werk me uit de weg, Joe...
zodat als je morgen wakker wordt...
dat ik niet meer in je hoofd zit, maar je dochters.
Geef hun mij niet.
Ga naar huis en zeg dat je mij gedood hebt.
Dan ben ik weg, voor altijd.
Ik stel niks voor.
Niks.
Ga naar huis en zeg ze dat. Leef je leven voor hen.
Ik heb dit nog nooit eerder gedaan...
er over gesproken, of...
Dus...
ik weet niet precies wat ik zeggen moet of hoe ik het zeggen moet.
Ik ken de woorden niet, of de woorden die jullie gebruiken.
Ik heb sandalen gekocht omdat ik dat eens in een film gezien had...
ze zaten allemaal in een kring en droegen allemaal sandalen.
Toen herinnerde ik mij dat het een komedie was.
Maar toch ben ik hier. Toch ben ik door die deur gegaan.
Ik wil dat mijn dochters een vader hebben waar ze trots op kunnen zijn.
Dat was het.
Dat is het!
Dat is eruit!
Alistair Little? - Ja?
Je spreekt met Joe Griffin.
We zijn klaar.
Vertaald door Simply ReleasseS Toppers Tracker1, Biteme en Suurtje Gedownload van: www.ondertitel.com